მე ვიცი, ფიცარს აწვება მიწა
და ქარში გცივა.
რომ, როცა მზეა თბილისის თავზე,
იმქვეყნად თბილა.
და როცა ბნელში უშენოდ მტკივა,
სასთუმალივით მისწორებ სიზმარს.
მე ვიცი, როცა ქარია გარეთ,
კარებთან შენი დუმილი მიცავს.