ტექსტი

მახსენდება დაღუპული ცხოველი

კვიტაიშვილი ემზარ
ცაცებს ვეღარ შემართავ,
ვერც ბოსტნეულს დასუნავ...
შენი სული, პაწია,
სად დაცოცავს, ზაზუნავ?!

ცხვირი ბურბუშელაში
ვეღარ შეგიმალია...
აღარც მინდა, რო ვნახო
ცარიელი გალია.