ტექსტი
* * * როცა ჯვარცმული სამყაროს თავზე
ფირცხალაიშვილი თემურ
როცა ჯვარცმული სამყაროს თავზე
კვლავაც ეშვება სიკვდილის ცელი:
შენი გულგრილი განდგომა განზე,
თვითონ სიკვდილზე უფროა ძნელი.
გულშ ფეთქდება ტკივილი ნაღმად,
ცრემლით იხსენებ ბედნიერ წარსულს...
ახლა ვერაფრით აბრუნებ წაღმა:
ცხოვრებას - უკვე უკუღმა წასულს.
კვლავაც ეშვება სიკვდილის ცელი:
შენი გულგრილი განდგომა განზე,
თვითონ სიკვდილზე უფროა ძნელი.
გულშ ფეთქდება ტკივილი ნაღმად,
ცრემლით იხსენებ ბედნიერ წარსულს...
ახლა ვერაფრით აბრუნებ წაღმა:
ცხოვრებას - უკვე უკუღმა წასულს.