ტექსტი

* * * როცა მოშუშდა ჭრილობა ძველი

ფირცხალაიშვილი თემურ
როცა მოშუშდა ჭრილობა ძველი,
როცა მეგონა, მთები დავძარი:
მაშინ დამრია ცხოვრებამ ხელი,
გული მომიკლა, დამცა თავზარი.
აღარ დამიდგა არავინ გვერდით,
ალბათ, ამაშიც ბედი ერია!
გამწარებულმა - რაღა ვთქვი მეტი:
ადრე ვინც წავა... ბედნიერია.