ბედი მქონია -
არასოდეს
მე კალენდარში
ჩემი მრისხანე საუკუნე არ ამრევია!
და ვერც ვერასდროს ვერ შევიძელ (ვერ შევიძელი...),
ვქცეულიყავი იმ წარმავლის ხელში რუპორად,
რომელიც იყო წარმატების ტოლფასოვანი!..

ბედმა მარგუნა -
ვყოფილიყავ ყველასთან ერთად;
მაგრამ - არასდროს მათთან,
ყველას, ყველას სახელით
ვინც ყვიროდა და
ღრიალებდა და ვისაც მუდამ
მოწმედ მოჰყავდა ყველა ერთად!
თუმცა ეს "ყველა"
მხოლოდ სახელი იყო,
თორემ ჩირად არ ღირდა!..

ბედმა მარგუნა -
ხშირად მხოლოდ კალმისტარს ვწოვდი,
და თუმცა ხშირად მხოლოდ ასე ვივსებდი... მუცელს,
კალამი მაინც არასოდეს გამიყიდია...

ბედი მქონია -
ისე როგორც აი იმ... ბალახს,
გზის ნაპირას რომ ამოსულა:
მუდმივ ბეკნაში
მე ღეროს ნაცვლად,
იძულებით,
ღრმად ფესვს ვიდგამდი!..