ღრუბლიაანთა

რას ჩამომსხდარხართ ამ ყანაში, მოლაღურებო, 

მზით მოხალულ ხორბლის მარცვლებს 

რას აკნატუნებთ? 

თანაც, ჭორაობთ: 

ყაყაჩოებზე, ფურფუჭებზე, ფარსმანდუკებზე და 

”რას ამბობ, ქააო” - 

პატარა თავებს აკანტურებთ... 

საქმე არა გაქვთ? 

აფრინდით ახლა, 

წამომყევით ღრუბლიაანთა, 

საჭორაოს იქაც რა დალევს. 

რა ხდება ერთი, იმათ თავსა, გავიგო აბა! 

ქორწილი აქვთ თუ დღეობაი, 

ნათლობა აქვთ თუ ძეობაი... 

ელვებს - ჩინ-მედლებს 

და ჟინჟილებს აჟღარუნებენ, 

ჭექენ და ქუხან: ჩვენა ვართ და ეს ჩვენი ცაო... 

მაგათმა მზემა, არ დაგვპატიჟეს, ეგრე სადაა?! 

აფრინდით, გეყოთ ხორბლის კნატუნი, მოლაღურებო, 

ღრუბლიაანთა კარგი სუფრა იშლება-ხოლმე: 

ეს - მწნილიო, 

ეს -ხავიწიო, 

ეს - მინდვრის მხალი, ღანძილიო, ნაზუქებიო... 

რომელი ერთი ჩამოვთვალო... 

ახლა ღოლოს შეჭამანდი?! 

ახლა ცოცხალი?! 

ყოველ ღამით ხომ, მაგათ ჩადგმულ კოკოზებში, 

ლურჯდაკრული ვარსკვლავები ციმორებივით ებმებიან და ფართხალებენ... 

ღვინო კი... 

ღვინოს ნუღარცა მკითხავთ: 

გინდ ატენური, გინდ თავკვერი - 

ისეთია, როო, 

ყელში ჩიტივით ჭიკჭიკებს და 

სულ არაკებად გარაკრაკებს. 

მეც, ამ ტიალ წუთისოფელში, მეტი რა მინდა? 

ავრაკრაკდები, არაკებს ვიტყვი, 

ისეთ სიმღერას შემოვძახებ, 

თავშლის ბოლო, ჩვენი სოფლის ქალებივით ჩაიკეცონ დედაღრუბლებმა და: 

”იიჰ, მეხი კი დაგაყარეთ, რა სიმღერა გცოდნია, ბალღოო” - 

ჩაიქირქილონ. 

მერე, ერთმანეთს დაერევიან ღრუბლიაანთი, 

ასე იციან... 

აჟღარუნდება კიდევ ერთხელ 

ჩინ-მედლები და ჟინჟილები 

და რა თქმა უნდა, გაწვიმდება. 

რამ შეგაშინათ? 

ეგენი მალე მიიძინებენ - ღრუბლიაანთი. 

თქვენ მერე ნახეთ! 

შემოგორდება მზის ჩარდახი, 

თვალებს მოგჭრით, ისეთ ჩახჩახა ჩინჩხლებს გაჰყრის, მოლაღურებო! 

მოჩახჩახდება თქვენს ყანაში 

და იქიდან, ამ ჩახჩახა ჩარდახიდან, 

ცხელი ზაფხული გადმოგოგდება- 

ფერ-უმარილ-პომადიანი - როგორც ფუფალა. 

ჩამოგიჯდებათ, ისიც გაკვნეტს მოხალულ მარცვლებს 

და ამ მთისას მოგიყვებათ, 

და იმ ბარისას, 

და ამ ქართლისას მოგიყვებათ, 

და იმ ქართლისას - ერთხელაც, ასე, ჭორაობისას, ჩენჩოებს რომ გადავაყოლეთ. 

...აგე, ხომ ხედავთ, 

მაინც წამომცდა, გულისგულში რაც მიფუთფუთებს, 

არ კი მინდოდა, 

მაგრამ, რას ვიზამთ, 

ხდება ასეცა, ათასში ერთხელ, მოლაღურებო...