ტექსტი
საათი
მიქაბერიძე მაია
ქოხებში დრო შეიპარა
და კედლებზე ჩამოკიდეს რიცხვები.
ბლაგვმა ისრებმა
ჩაითრიეს ჩემი ძვლები,
წამზომების ხმა გაისმის მთელს უდაბნოში.
ცისფერ ეკრანზე დარჩა მხოლოდ მამის ღიმილი.
ამოეზარდა მას რიცხვები _ შავი წვერები
და ჰაერიდან შემომცქერის გაოცებული.
უსიერი ტყის დავდივარ საბრძანებელში
და სიმახინჯე რიცხვებისა გულში გაისმის.
და კედლებზე ჩამოკიდეს რიცხვები.
ბლაგვმა ისრებმა
ჩაითრიეს ჩემი ძვლები,
წამზომების ხმა გაისმის მთელს უდაბნოში.
ცისფერ ეკრანზე დარჩა მხოლოდ მამის ღიმილი.
ამოეზარდა მას რიცხვები _ შავი წვერები
და ჰაერიდან შემომცქერის გაოცებული.
უსიერი ტყის დავდივარ საბრძანებელში
და სიმახინჯე რიცხვებისა გულში გაისმის.