ისე გავრბოდით თავაწყვეტილნი,
ისე გავრბოდით ო, ჩემო ბედო...
პირში კი მუდამ, როგორც ლაგამი
გამოწუწნული კანფეტი გვედო.

სირბილის ძალაც, ჟინიც, სურვილიც
მაშინ დავშრიტეთ ქაქან-ქაქანით,
ბოლო კანფეტი რომ გაილია,
ბოლო კანფეტი - ბოლო ლაგამი.