ტექსტი
სიკვდილის შემდეგ
თურმანაული ომარ
ლ. ს.
სად წავიდეთ ჩვენ როცა მოვკვდებით?..
ვიღაც სხვა ვაჟი დაიკავებს ჩემს წილ სივრცეს ამ კედლებს შორის;
სხვა ქალიშვილი
შენს გაციებულ ნაფეხურებს წაშლის, ალბათ, თბილი ტერფებით;
მათი მხურვალე ბაგეები
ჩვენი ვნების ნაშთებს სულ მთლად გააძევებენ ამ ოთახიდან...
ჩვენ სად წავიდეთ როცა მოვკვდებით?..
სად წავიღოთ ეს სიყვარული, სხეულები რომ აღარ გვექნება;
როგორ ვიმღეროთ, სიმღერა რომ მოგვენატრება,
ან დარდი როგორ მოვიფინოთ მაშინ ცრემლის ღვრით?
რა ეშველება ჩვენს სიყვარულს როცა მოვკვდებით...
სად წავიდეთ ჩვენ როცა მოვკვდებით?..
ვიღაც სხვა ვაჟი დაიკავებს ჩემს წილ სივრცეს ამ კედლებს შორის;
სხვა ქალიშვილი
შენს გაციებულ ნაფეხურებს წაშლის, ალბათ, თბილი ტერფებით;
მათი მხურვალე ბაგეები
ჩვენი ვნების ნაშთებს სულ მთლად გააძევებენ ამ ოთახიდან...
ჩვენ სად წავიდეთ როცა მოვკვდებით?..
სად წავიღოთ ეს სიყვარული, სხეულები რომ აღარ გვექნება;
როგორ ვიმღეროთ, სიმღერა რომ მოგვენატრება,
ან დარდი როგორ მოვიფინოთ მაშინ ცრემლის ღვრით?
რა ეშველება ჩვენს სიყვარულს როცა მოვკვდებით...