ერთ დროს აქედან მწერლები გაჰყვენენ

უკანმოუსვლელ გზებს და ჯალათებს.

ნაფეხურები წლებმა წაშალეს,

თვალი ვერ ხედავს სულების ნანგრევს.

დღეს ცაცხვი ისევ ისწორებს წარბებს,

ქარი კი ტოტებს ლეწავს და ამსხვრევს.