ვერ გაგაოცე ამ გაზაფხულზე,

შავღრუბელივით ვარ მოტირიფე...

და სააპრილო ჩემი მუდარა

ხელისგულებზე ამოგიტვიფრე.

ციხის ნაშალზე ინაღვლებს ია _

გადარჩენილი დრო-ჟამის ხავილს...

ვინ დაუბედა ღვთისმშობლის სევდა

სამაჩაბლოში ალუბლის ყვავილს...