ტექსტი

და მოდიოდა ქუჩაში ჩრდილი

მახარობლიძე თამარ
ის გაბოროტდა და უკიდურეს
ო, უკიდურეს ზომას მიმართა.
ძლივს მოათრევდა მოგრძო კიდურებს
ჩრდილი, რომელსაც ეს მზე ემართა.
მოულოდნელად დაიწყო თოვა,
როცა ღრუბელი მივიდა ქართან.
დაასაფლავა თავისი თავი,
თავისი ხელით დახურა ფარდა.
ცა გამორბოდა სახეშეშლილი,
თვალები ცრემლით ამოვსებოდა
და მოდიოდა ქუჩაში ჩრდილი
კაცის – რომელიც არ არსებობდა.