ტექსტი
გრიგოლ ხანძთელი
საღლიანი ერეკლე1046 ნახვა · დღეს 29
უწყოდა კაცთ ვით ვნებდა ვნებაი,
თუმც რიგ ძალუძდა ხმარება ფარ-ხმლის,
დაითმინოდა მყუდროებაი,
მიგარემოვლო და ხანძთად წარვლის...
მამაო, ყოფნა ჩვენი კვლავ ვიწამ...
რა ერთსა შინა განჰყოფდა ასი,
კვლავ იგრძნო, იგრძნო ქართულმა მიწამ,
ქართული სიტყვის დინების ფასი.