არც ყაყაჩოთი მორთული ველი,

არც მოქათქათე ნუშის რტოები,

ამ ნიადაგზე ტკივილის ლელი,

ცრემლიან ცოდნით ნასაზრდოები,

იხარებს მხოლოდ. ძალიან ვწუხვარ,

მაგრამ, რომც გვსურდეს,

ვერაფერს შევცვლით...

ჩვენს ცაზე ისევ _ ნისლები უხვად,

კერაზე ისევ _ ჩამქრალი ცეცხლი.