ტექსტი ქალი დავლაძე დემურ ქალი სიტურფით სავსე,ამშვენებს რიდი, კდემა,ფიქრებშიც ვერ მოვპარედედოფლის დიადემა.თვალები თაფლისფერი,ტუჩები მწიფე შინდის,მე ვერ ვღალატობ ცოლს დაის კი საკუთარ სინდისს.