ვნებიან ქარის ჩურჩული ისმის,

თან, უცახცახებს შლეგი სხეული,

გამოკვართულა ლილისფერ ნისლში

თუთა ნეკნებში გადამსხვრეული.

ირმის გაისმის, შორად, ხავილი,

ჭრიჭინობელა სმენას აყრუებს,

და უკუნ ღამეს ბოშა ქალივით

კიდია მთვარე, _ ცალი საყურე.