ტექსტი
* * * კი არ ვგიჟდები, ამ ზაფხულმა დამღალა უფრო (მთარგმნელი: ნათია ორმოცაძე)
ბროდსკი იოსიფ
კი არ ვგიჟდები, ამ ზაფხულმა დამღალა უფრო.
დღე დაკარგულა, სანამ ძებნე პერანგი თალხი.
მალე მოვიდეს, გადაფაროს ზამთარმა ქუფრმა –
ჯერ ეს სიმწვანე, ქალაქები, სახლები, ხალხი.
მე სხვისი წიგნის შუაგზიდან დავიწყებ კითხვას,
ან გაუხდელად დავიძინებ, ჩამოვდებ კეფას,
დარჩენილი დრო ბრმისგან წასულ ურჩი ლეკვივით
სანამ გადაკვეთს გზას მწვანეზე. თავისუფლება -
როცა ტირანის გავიწყდება მამის სახელი,
როცა ნერწყვსაც კი გემო დაჰკრავს ხალვაზე ტკბილი,
და თუმცა ტვინი ცხვრის რქასავით გადაგრეხილა,
ლურჯ თვალებს მაინც არ მოსწყდებათ ცრემლი წუხილის.
დღე დაკარგულა, სანამ ძებნე პერანგი თალხი.
მალე მოვიდეს, გადაფაროს ზამთარმა ქუფრმა –
ჯერ ეს სიმწვანე, ქალაქები, სახლები, ხალხი.
მე სხვისი წიგნის შუაგზიდან დავიწყებ კითხვას,
ან გაუხდელად დავიძინებ, ჩამოვდებ კეფას,
დარჩენილი დრო ბრმისგან წასულ ურჩი ლეკვივით
სანამ გადაკვეთს გზას მწვანეზე. თავისუფლება -
როცა ტირანის გავიწყდება მამის სახელი,
როცა ნერწყვსაც კი გემო დაჰკრავს ხალვაზე ტკბილი,
და თუმცა ტვინი ცხვრის რქასავით გადაგრეხილა,
ლურჯ თვალებს მაინც არ მოსწყდებათ ცრემლი წუხილის.