ტექსტი
შობა 1963 (მთარგმნელი: ნათია ორმოცაძე)
ბროდსკი იოსიფ
მოგვნი მოვიდნენ. ახალშობილს ტკბილად ეძინა.
ელვას მოჰგავდა ცად მთიების გაჩხაჩახება.
ქარი კი ნამქერს თავს უყრიდა, მეტ სუსხს იძენდა.
იდგა ქვიშების შარიშური, ცეცხლის - ნათება.
იკლაკნებოდა ცეცხლის ენა. თაღს გავდა კვამლი.
ჩრდილები ირგვლივ მოკლდებოდნენ, ხან გრძელდებოდნენ.
ვინ იფიქრებდა აბა მაშინ – ათვლა ახალი
ცხოვრებისა, რომ ამ ღამიდან დაიწყებოდა.
მოგვნი მოვიდნენ. ახალშობილს ეძინა შვებით.
მრუდე თაღები დაჰყურებდა ზემოდან ბაგას.
ცვიოდა თოვლი. იკვრებოდა ორთქლის ბოლქვები.
იწვა ჩვილი და იქვე გვერდით ძღვენი ელაგა.
ელვას მოჰგავდა ცად მთიების გაჩხაჩახება.
ქარი კი ნამქერს თავს უყრიდა, მეტ სუსხს იძენდა.
იდგა ქვიშების შარიშური, ცეცხლის - ნათება.
იკლაკნებოდა ცეცხლის ენა. თაღს გავდა კვამლი.
ჩრდილები ირგვლივ მოკლდებოდნენ, ხან გრძელდებოდნენ.
ვინ იფიქრებდა აბა მაშინ – ათვლა ახალი
ცხოვრებისა, რომ ამ ღამიდან დაიწყებოდა.
მოგვნი მოვიდნენ. ახალშობილს ეძინა შვებით.
მრუდე თაღები დაჰყურებდა ზემოდან ბაგას.
ცვიოდა თოვლი. იკვრებოდა ორთქლის ბოლქვები.
იწვა ჩვილი და იქვე გვერდით ძღვენი ელაგა.