ტექსტი

*** "ოთახში ტბები დადგა სიწყნარის"

ბაზაძე ირაკლი
ოთახში ტბები დადგა სიწყნარის,
ფიქრი საგნებზე უფლობს,
ახლა სიკვდილზე მეტია უფრო
ის, რაც ვიგრძენი და შევიცანი.
თუმც გადამთვრალი მკაცრი ბადრაგი
თვალამღვრეული მზვაობს,
სარკმლიდან ვხედავ, ჩანს სასაფლაო –
ჩემი მუდმივი ძვალშესალაგი.