თითქმის

როგორც ნადირმა, გაზაფხულმა დაგლიჯა თოვლი

და ფერდობებზე დესანტივით დაეშვა წვიმა,

მე ვიმატებდი ისე, როგორც მდინარის დონე,

წვიმა გაება უსასრულო და ლამაზ მძივად.

ჭექა-ქუხილზე გამოცვივდნენ კვირტები გარეთ,

ყვავილები კი ციცნათელებს იბნევდნენ თმაში.

და მე იმგვარად მახარებდა წვიმა და ქარი,

თითქოს სალამზე ვპასუხობდი პატარა ბავშვებს.