ეკლესია

მიტოვებული და მოწყენილი

დგას ეკლესია სოფლის ბოლოში.

ეკლესია დგას, როგორც დევნილი

კაცი იდგება სხვის სამშობლოში.

ის ნაღვლიანად გაჰყურებს შარას,

შარას, რომელიც სოფლისკენ მიდის.

საყვედური თუ ვერ დაუფარავს,

დანაშაული არ არის დიდი.

ის ხომ ლამაზი არის ძალიან

და საყვედურსაც იმიტომ ავლენს,

სილამაზისთვის რომ არ სცალიათ

გზაზე პირქუშად მიმავალ მგზავრებს.