ტექსტი
ერთხელ მეც გამსგავსე საბედოს
კვიტაიშვილი ემზარფრთებს რომ შლი, წამოფრენისას,
როცა მოგიჩანს ტანი,
პეპელავ, როგორ გიხდება
ატლასის სარაფანი.
თუ გიფიქრია, თქვი, ვისმა
ხელმა მოგხატა ასე,
რამდენმა ქალმაც არ იცის
თავისი სილამაზე,
იქროლე, მეტი თუ არა,
არც ნაკლები ხარ სხვაზე!