* * * "და კლავიშები იქცევიან"

და კლავიშები იქცევიან მაშინ ენებად,
იდგება ძველი მოლოდინი ვით ბარიერი,
წარმოდგენები სამოთხეზე, წარმოდგენებად
დარჩებიან თუმც გაგრძელდება ის კარიერა
რომელსაც ვქმნიდი... ვიშურებდი განა რამეს კი?
იყო გვირგვინი დაფნისა და ბედიც ლორკასი,
გულო - ო - ჭურვო საოცრების რად არ გამისკდი,
როცა უკრავდა შენს სიმებზე მთელი ორკესტრი!?

ჩანდა დამსხვრეულ ჰორიზონტზე ჩრდილი-მერმისი,
სარკის მიღმიდან მოისმოდა ალილუია,
აქ ყრუ რომ ყრუა – ეს გალობა მასაც ესმის და
უსინათლოსთვის ეს სამყარო თვალხილულია...