საკმარისია დემონიც, ერთი,

ჩვენ კი ათასი გვყავდა დემონი,

ამიტომ აღარც თენდება ჩვენთვის,

ამიტომ დავრჩით უედემონი!

ჩვენს დემონს არ სურს

მხოლოდ ვემონოთ,

სურს ვარდით ვუმკოთ სამარის კარიც!

ისევ ცოცხალი უნდა გვეგონოს _

`მაოხრებელი” გაგვიხდეს მკვდარიც!

ღმერთმა დასწყევლოს გზა სატანისა,

ვაი, წარსულსა და უი, ამ დროს...

ერთი დემონი ასატანია,

ვაი, უთვალავ დემონის პატრონს!