ტექსტი

ზედმეტი მესამე

კოტეტიშვილი ვახუშტი
ჩვენ სამნი მივდიოდით გზაზე:
მე, ის და დუმილი...

დუმილი ვერ ხვდებოდა, რომ ზედმეტი იყო...
შეუგნებელი დუმილი.