ტექსტი მწერ ქოქოსაძე ნინო მწერ: აცივდაო, თურმე ქარიც დაჰქრის ვერაგი. ....... აქ, კარადაში, შენს ეულად დარჩენილ კაბას- გავიხადე და მოვახურე ჩემი პერანგი.