ტექსტი

ქარი და ღრუბელი

გულეური ვასილ

3259 ნახვა · დღეს 26

– რა გატირებს, მითხარი,
პაწაწინა ღრუბელო? 
აცა-ბაცა დადიხარ,
როგორც ცხენი უბელო. 

– მინდოდა, რომ მენახა
ეს ქვეყანა მაღლიდან.
კიდეც ვითამაშებდი,
განა რამე დამღლიდა.

მაგრამ დედა დავკარგე,
ცაზე არსად არ მოჩანს.
სადმე ხომ არ გინახავს,
ასე რატომ ჩამომრჩა?

– განა დედა, შენ თვითონ
დაკარგულხარ, ღრუბელო.
დამაცადე, ახლავე 
ძლიერად დავუბერო.

გაგაქროლებ ლურჯ ცაზე,
ერთად გავშლით იალქნებს,
ქვეყანასაც ნახავ და
დედიკოსაც მიაგნებ!

არ გამოტოვო სიახლეები!

გამოგვყევი ლიტკლუბის Facebook გვერდზე და გაიგე ჩვენი სიახლეები.

გამოგვყევი Facebook-ზე