ტექსტი იები გულეური ვასილ თოვლმა ვეღარ დააკავა,გადაიცვეს მწვანე კაბა.არ შეშინდნენ, თუმცა ცივა,დაიკიდეს ნამი მძივად.ნაზად ხრიან ცისფერ თვალებს –რამდენია, დაითვალე!
