გაკვეთილი

არ ვიცოდი და ვერც ვისწავლე.

მშობელი არ დაუბარებიათ,

უბრალოდ, კარისკენ მიმითითეს.

ვდგავარ დერეფანში ღია ფანჯარასთან;

თოვლს, რომელსაც ვერასდროს ვიტანდი, ხელს ვუწვდი, რომ

ჩემს ცხვირს ჩამოჰყვეს ფეხებზე წამოცმული ფხაჭნია ციგურებით...

ბლანტ წითელს ტუჩზე ვიჩერებ,

ტკივილს – ცხვირის წვერზე.

ზარი დაირეკა.

ისე მინდა, ტუჩი მომწმინდო.…