ტექსტი ძაბული გამსახურდია კონსტანტინე მე სათუთი ვარ,როგორც ქორფა ყვავილი ვაშლის,ჩუმი და სათნო,ვით ქურციკი ორიოდ კვირის,ჩემს ნაზ ოცნებასერიდება ფრთებისა გაშლის,და ჩემს ნაზ სულშიცეცხლი ღვივის და ცეცხლი სტირის.