ტექსტი ცხოვრება გაბროშვილი თამარ ცხოვრება დავიწყების მდინარედ იქცევა,მაგრამ სიყვარულის პაწია ნავს,მოცურავეს მუდამ პირიქით,არარაობის ოკეანე ვერასდროს შთანთქავს...