ტექსტი

დაღონება _ შეღამებით

ბუნდოვანი გიორგი

4419 ნახვა · დღეს 22

სანუკვარ შტორმში აირია ჩემი ღაწვები,
მოაწყდა სხეულს, უკითხავად, მწყრალი გენია;
ღამით _ ნაგლეჯი, ჩახლეწილი ხმებით დავწვები,
სიზმარი ჩემი _ გალაქტიკის შენაძენია!

თრთის, ვით ნახმარი, შელანძღული, აზრთა პათოსი
მოზვავდა მძაფრად გაქანების მჩატე წყურვილი...
ტანზე მეკვრება ასხლეტილი ტვინის სამოსი
მკერდზე მასკდება ქიმერების რუხი მუნდირი!

ვიზიდავ ზეცას, დედამიწას დავალბობ ფურთხით,
მანტიის ფარჩა იხლართება მდუღარ ნერვებში...
გავხედავ სივრცეს, გავიხსენებ გარდასულს წუთით
და კვლავ გავქრები, ჩემს სევდიან ჩანაწერებში!..

არ გამოტოვო სიახლეები!

გამოგვყევი ლიტკლუბის Facebook გვერდზე და გაიგე ჩვენი სიახლეები.

გამოგვყევი Facebook-ზე