ტექსტი შიშ-კანკალა ამიტანს..." თათარაიძე ეთერ შიშ-კანკალა ამიტანს,მზე რო ღურბელს ეფარებ,ანად დანამრეშ მთვარეს —ულოდნ ელვა ეჭარებ.როდისმე აღარ ყოფნა,გულს გველსავით ეტანებ.
