ვზიდე ლოდები სიზიფესავით,

თუმც უმეტესი ვერც კი დავძარი.

ვიდექ ურწყული, გამხმარ ხესავით

და მედებოდა ტანზე ხანძარი.

რწმენა თან მსდევდა სინათლესავით,

მინათდებოდა სულის ტაძარი...