პორტი

ედოთ მუცლები წყლის ზეწრებზე 

და თეთრი კბილით ტალღებად გლეჯდნენ. 

იდგა ღრიალი საყვირების, 

თითქოს საყვირი – 

ცხელი ვნებების სპილენძისგან ისხმება დღემდე. 

ფერდის აკვნიდან ნავები მჭიდროდ 

ეკვროდნენ რკინის დედების ცურებს 

და დაყრუებულ გემებს ყურებზე 

უელვარებდათ ღუზის საყურე.

თარგმნა ნინო ქოქოსაძემ