ტექსტი ქიმერა ტაბიძე გალაკტიონ ყომრალ ღრუბლებშიორიოდ წამით,მიმსგავსებულიცისფერ ფაიფურს,სიღრმით სინათლემოიჭრა ღამით,რომ ისევ ყომრალფრთით დაიბუროს.ასეთი იყოშუქი ნოტრ-დამის,სად ყრუ ქიმერაჰგავდა კენგურუს.1940