ტექსტი

ეპილოგი

ამაღლობელი რატი

7902 ნახვა · დღეს 23

ჩამიქრა ცეცხლი და მე გულით 
დამაქვს ნაცარი. 
დამეპნა სიტყვა, როგორც პურის 
თითო მარცვალი. 
დავდივარ ტყეში დაბნეული, 
შორით გზა ვცანი. 
ეძიეთ, სულნო, დაპნეული 
სიტყვის მარცვალი. 

არ გამოტოვო სიახლეები!

გამოგვყევი ლიტკლუბის Facebook გვერდზე და გაიგე ჩვენი სიახლეები.

გამოგვყევი Facebook-ზე