ტექსტი რეინი ტაბიძე გალაკტიონ შეღამებულ ჟრუანტელითდა კოშმარულ ძილითვერ ძლეული - კვლავ ამაყიყოფნას ვხვდები დილით.არის მხოლოდ სინამდვილერომ არა ვარ ბავში,რომ რეინიც მიდუდუნებს,გახვეული შავში.1935