ტექსტი * * * მახსოვს ქარი სძრავდა... ტაბიძე გალაკტიონ მახსოვს ქარი სძრავდაჩვენი სახლის ლანდურს,ხმა ხან ჩონგურს ჰგავდა,ხან სევდიან ფანდურს.და სტიროდი, დროო,როგორც ბედისწერა,სახლი უეზოოდა უსიცოცხლო კერა.1933
