ტექსტი

კარებთან გვიცდის ხელოვნებათ ძლიერი გროვა

ტაბიძე გალაკტიონ

95275 ნახვა · დღეს 18

ციკლიდან „რევოლუციონური საქართველო“

მე ვარ პოეტი,
შენ - მხატვარი,
იგი - არტისტი.
ვართ თუ არა ჩვენ
საკმარისად
თანამედროვე?
ვგრძნობთ თუ არა ჩვენ,
რომ ეპოქის
კარებთან გვიცდის
ჯერ ხელუხლებელ
ხელოვნებათ
ძლიერი გროვა.
ის მოგვიწოდებს:
განვიცადოთ,
შევიგრძნოთ,
დროა!
თუ ერიდებით
ამ უფსკრულებს,
თუ ეს მისსია
თქვენ არ გეხებათ,
მაგრამ იგი
თვითონ გეხება.
სხვა ხელოვნებაც
იმდენივე
გრძნობის ღირსია,
ვით ყოველივე,
რაც უფსკრულებში
გადიჩეხება.

1930

არ გამოტოვო სიახლეები!

გამოგვყევი ლიტკლუბის Facebook გვერდზე და გაიგე ჩვენი სიახლეები.

გამოგვყევი Facebook-ზე