ტექსტი ყორანის ცრემლები ტაბიძე გალაკტიონ ყორანს ცრემლით უმძიმს უპე -როგორც შავი ყვავილი;- დავიღუპე, დავიღუპე, -ისმის მისი ჩხავილი.ნისლი, წვიმა, თრთიან გარედუბინაო ბავშვები.მეცოდება ვიღაც მწარედ,ვიღაც ხელ-განაშვები.1927