ვარდებში ღელავდენ ლამაზი ქალები,

მათ უყვართ ჩურჩული და მიეთ-მოეთი...

ამბობდენ: ამურებს ვერ დაემალები,

თუნდ იყო პირველი და დიდი პოეტი.

ძვირფასო ქალებო! არ მოგერიდებით,

ერთს თქვენგანს ეკუთვნის სულ ჩემი წიგნები.

ნეტავი დამათრო მის ბროლის თითებით,

პირველი და დიდი გენია ვიქნები!

1927