მცხეთამდე

თვალწინ იშლება მუქ ხავერდის მთების ზონარი,

როგორც ადგილი ძველი წარღვნით გადასერილი,

სახეზე ვარდად დაფენია ნაბატონარი.

აგერა მტკვარი - სევდიან მზით გადაფერილი.

მის ნაპირებზე ვესალმები მშვენიერ ბაღებს,

ქალი თავისი ბავშვით მოსჩანს, როგორც წერტილი,

კიბეებივით მიდის მტკვარი და კარებს აღებს,

სადაც ტრიალი მინდვრებია გადაფერდილი.

1927