ტექსტი ღვინისფერო მდინარევ! ტაბიძე გალაკტიონ მიდიოდი ველად, როგორცღვინისფერი მდინარე,რომ მოვედი სიახლოვეს,თავი მოიმკვდინარე.გაიღვიძე! - გულზე გედვა,რაც არაფერს აქ არ ჰგავს;ერთი შენი გამოხედვაათას ხედვას დაკარგავს.1927
