ჩამოჰკარ სიმებს, გრგვინავდეს ქნარი, ქარის სიახლით გადანათელი,

არსებობს სხივი, გაჰქრა წყვდიადი, ჩვენ სამუდამო გვინდა ნათელი.

პოეტის სიტყვებს ცა გულდახშული ვერ გაიგონებს ვით სიდიადეს,

მიწა შეამჩნევს, თუ რა ერთგულად ჩვენ ვუმღეროდით სიგანთიადეს.

1920