ტექსტი

* * * ნათელი და მშვიდი...

ტაბიძე გალაკტიონ
ნათელი და მშვიდი
იყო ცხრაას შვიდი.
აქეთ თეთრი ღამე,
იქით ლურჯი ხიდი.

ეხლაც მახსოვს განა
თეთრი ზვირთის ნანა,
თეთრად თვლემდენ მთები,
თეთრად სდუმდა ყანა.

1920
პარტნიორი techbro.ge