არანაირი ცის

არანაირი ცის

არანაირი ჰაერი, და გახსენება სხვის

არანაირი მსურს,

ცრის.

მოწყენილობამ ინება

ჩემში თავნება დინება,

დამევანება ზმანებად და ნისლი მომეფინება

ცის.

ცა – ცარიელი რვეული,

ცა – თეთრეული ეული

მზის,

ჩამორღვეულა ძირს,

წვიმს.

შავეთის ღია კარი

ვნახე და ხელი ვკარი,

თვალი გავაღე და მე

ტანზე გავიძრე ღამე

ძლივს,

წვიმს…