ალვის შტო იყავ, სარო, ლამაზი,

მოგკვეთეს თურმე, ზეცას წახველი...

სადა ხარ, მტკვარზე მოჭრილო ხეო.

ნუ თუ არ წაგყვა მიწის ნაღველი?

ჩამო, აჰყვავდი... ბრწყინავს მაისი,

ყველა ხეების გამომჩარხველი...