ტექსტი

დრო

ტაბიძე გალაკტიონ
აზიის დაშლილი თმის შავი გიშერის 
მსუბუქი ტალღები და ლურჯა ცხენები! 
შენ მხოლოდ მარადი სიმაღლე გიშველის, . 
როს შუქად მშობლიურ ცას შეეშენები. 

სარკეთა სახეებს სანთლები მოედო 
და შვენის რუსთაველს შირაზის ვარდები; 
სიმღერის მხურვალე დრო არის, პოეტო, 
თუ ასე წარმართი გზით წარემართები.