* * * სევდიანი და მდუმარი | ლიტკლუბი ბიბლიოთეკა

← ჩანტლაძე შოთა

ტექსტი

* * * სევდიანი და მდუმარი

ჩანტლაძე შოთა

სევდიანი და მდუმარი

ვარ დაყრდნობილი მაგიდას,

ვიყავი ღამის სტუმარი,

ღამემ ვარსკვლავი გაკიდა.

მთვარე არ გამოჩენილა,

ამოკრობოდა ღრუბელს,

ვაი, რა ობლად შთენილა

ზეცის ამხელა უბე.

1958

პარტნიორი techbro.ge